દેશભરમાં ડિજિટલ આરોગ્ય સેવાઓનું પ્રચાર વધતુંેજ રહ્યો છે, ત્યારે ગ્રામ્ય વિસ્તારોની મહિલાઓ માટે આ સેવાઓ સુધીની પહોંચ હજુ પણ એક મોટું પડકાર બની રહી છે. ટેકનિકલ અને ઈન્ફ્રાસ્ટ્રકચર સંબંધિત સમસ્યાઓ ઉપરાંત, ઘરમાં વસેલું સામાજિક અને વ્યાવહારિક અસમાનતા પણ મુખ્ય અવરોધરૂપ છે, જેના કારણે અનેક મહિલાઓ ટેલેમેડિસિનની સરળતા ભોગવી શકતી નથી.
ગ્રામ્ય વિસ્તારોમાં રહેતી ઘણી મહિલાઓ પાસે વ્યકતિક ઉપકરણો જેમ કે સ્માર્ટફોન અથવા કોમ્પ્યુટર નથી, જે ટેક્નોલોજીની આ પ્રકારની સેવાઓ માટે અનિવાર્ય છે. જોડાણના અભાવે સાથે, મહિલાઓને પુરતી ડિજીટલ સાક્ષરતા પણ મળતી નથી. આવું જ નહીં, તાજેતરના સંશોધનો દ્વારા જાણવા મળ્યું છે કે આ મહિલાઓ પાસે ખાનગી પરામર્શ માટે યોગ્ય જગ્યા પણ ઉપલબ્ધ નથી, જે તેમને આરોગ્ય સેવાને ઢીંગારી રીતે અને મફતમાં પ્રાપ્ત કરવામાં અટકાવે છે.
સરકારે અને સંબંધિત સંસ્થાઓએ આ અવરોધોને દુર કરવા માટે નવી નીતિઓ લાવવી ખૂબ જેવું છે. ડિજિટલ સાક્ષરતા માટે તાલીમ કાર્યક્રમો, ઉપકરણ વિતરણ, અને જાગૃતિ અભિયાનો દ્વારા આ સમસ્યાઓને દૂર કરવા માટે પ્રયત્નો વધારવા જરૂરી છે. આ ઉપરાંત, આરોગ્ય સેવાઓનું વિસ્તરણ અને ખાસ કરીને મહિલાઓ માટે લવચીક અને સુરક્ષિત ફોર્મેટમાં ઉપલબ્ધ કરાવતી ટેકનોલોજી વિકસાવવી અગત્યની છે.
આ તમામ પ્રયાસો સાથે, ટેલેમેડિસિનના ફાયદા સરકારે ઉભા કરેલી આ સંગઠિત યુક્તિઓ સાથે, તમામ સ્તરના લોકો ખાસ કરીને ગ્રામ્ય મહિલાઓ સુધી પહોંચશે. આ રીતે, સમાન અને સંવેદનશીલ આરોગ્ય સેવાઓનું સ્થાપન શક્ય બનશે, જેની કસોટી માત્ર ટેકનિકલ વિકાસથી નહિ પણ સામાજિક અને સામાજિક અસરકારકતાઓથી માપાય તેવું રહેશે.
આ જ સમયે, પુરુષનું દૃષ્ટિકોણ અને પરિવારમાં નારી માટે મળતી આસપાસની ટેક્નોલોજી અને શિક્ષણોમાં સમાનતા લાવવી પણ ઘણું મહત્વપૂર્ણ છે. સમુદાયના સહકાર સાથે તેનાં ભવિષ્યમાં સુધારણા થઈ શકે છે, જે પ્રત્યક્ષ રીતે ટેલેમેડિસિન અને અન્ય ડિજિટલ સેવાઓના વ્યાપને જોરશોરે આગળ લઇ જશે.
છેલ્લે, નવી ટેકનોલોજીની શરૂઆત અને વિકાસ સાથે સમાજને પણ પોતાની વિચારધારા અને વ્યવહાર બદલવાની જરૂર છે, જેથી દરેક ગ્રામ્ય મહિલા તબીબી અને આરોગ્ય સેવાઓનો સમાન હક્કદાર બનશે. જો આવું શક્ય બને તો જ ટેલેમેડિસિનના ફાયદા વાસ્તવમાં સર્વસમાજ સુધી પહોંચી શકશે અને સ્વાસ્થ્યક્ષેત્રે સત્યનિષ્ઠ સમાનતા નજરી આવશે.
