મંગળવાર, 21 જૂન, 1893ના રોજ, ચિકાગો વર્લ્ડ્સ ફેરમાં પ્રથમ ફેરીસ વ્હીલના સવારી કરનારા મુસાફરો આવ્યા હતા. એ આવલા સમયનો એક અનોખો પ્રવાસ હતો જે અમેરિકાએ એિફેલ ટાવરની નકલ તરીકે રજૂ કર્યો હતો. ફેરીસ વ્હીલ એ માત્ર એક મનોરંજન સાધન નથી, પરંતુ તે અત્યારે 130 વર્ષના સમયગાળામાં અનેક શહેરોની ઓળખ પણ બની ગયું છે.
ફેરીસ વ્હીલની વિચારણા એ વિદ્યુતનો ઉપયોગ કરતા યાંત્રિક એકલ દ્રશ્ય અને ભવ્યતાના સંયોજનથી કરી શકાય છે. તેની રચના જોર્જ વેસિંગર દ્વારા કરવામાં આવી હતી અને તેનું નામ રજન્ય વ્હીલના સર્જક, જૉર્જ ફેરીસના નામ પરથી પડ્યું હતું. આ વ્હીલ એક મોટા ચક્કાનું સ્વરૂપ ધરાવે છે જેમાં અનેક કેબિન્સ લટકાવવામાં આવ્યા છે, જ્યાં લોકો આરામથી બેસી શહેરી દ્રશ્યોનો આનંદ લઈ શકે છે.
એ વર્ષે દરેક વ્યક્તિ માટે આ અનુભવ અનોખો અને જોખમી મહેસૂસ થતો હતો, કારણ કે જે આકર્ષક યંત્ર પ્રથમ વખત લોક સામનાને રજૂ થઈ હતી. ચોક્કસ તો આ ફેરીસ વ્હીલ હવે વિશ્વના ઘણા મહત્વના પ્રવાસી સ્થળો પર જોવા મળે છે અને તે સાંસ્કૃતિક અને ઐતિહાસિક પ્રતિક તરીકે ઉભરી આવ્યું છે. મોટા શહેરોમાં ખાસ કરીને ન્યુ યોર્ક, લંડન, અને સિંગાપુર જેવી જગ્યા પર આ પ્રકારનાં ફેરિસ વ્હીલ ટુરિસ્ટ માટે મુખ્ય આકર્ષણ બની ગયાં છે.
ફેરીસ વ્હીલની ઉજવણીઓ અને મહત્ત્વની વાત એ છે કે તે ફક્ત ખુલ્લી હવાની મજા પૂરતી નથી, પણ તે આનંદમાં એડવેન્ચર અને સુરક્ષા બંનેનું બેલેન્સ જાળવે છે. વિદ્યાર્થીઓથી લઈ વડીલો સુધી આ ભવ્ય સ્ટ્રક્ચર દરમિયાન શહેરી દ્રશ્યોની મહાકાવ્યોની અનુભૂતિ કરે છે, જેમાં તેઓ મિત્રોને અને પરિવારજનોને સાથે લઈ જાય છે.
જેમ સમય પસાર થયો, ફેરીસ વ્હીલમાં નવી ટેક્નોલોજી ઉમેરાઈ છે જેથી તે વધુ સહજ અને સુરક્ષિત બની શકે. આજે તે માત્ર મનોરંજન કેન્દ્ર નહીં, પરંતુ કોઇક શહેરોની ઓળખ પણ બની ગઈ છે. આ ગતિશીલ અને સ્પષ્ટ દ્રશ્યની યાત્રા તમામ માટે અનન્ય છે. એ.એસ. ગણેશના માર્ગદર્શન હેઠળ તમે પણ આ રોમાંચક સફરમાં ચડવાનો મોકો મળે ત્યારે તેને સ્વીકારવો જોઈએ અને જીવનભરના એક અનોખા મનોરંજન અનુભવો જવો જોઈએ.
